Declaration of Dependence

Van landeigenaren naar hoeders van de grond

Eeuwenlang hebben we in Nederland water en landschap naar onze hand gezet. Met dijken, kanalen en droogmakerijen maakten we land geschikt om te wonen, werken en voedsel te produceren. Zo zijn we onszelf gaan zien als eigenaar, en de grond als iets dat van ons is.

Maar dat heeft een keerzijde. Bodem en water houden zich niet aan de grenzen die wij trekken. Droogte, wateroverlast en een verslechterende waterkwaliteit maken duidelijk hoe afhankelijk we ervan zijn.

Met Declaration of Dependence draaien Heijmans en ontwerper Fides Lapidaire het perspectief om. Het project nodigt grondbezitters uit om zichzelf niet als eigenaar, maar als hoeder te zien. Om niet alleen te vragen wat wij met bodem en water willen doen, maar ook wat zij van ons nodig hebben. Want een gezonde bodem of een gezond watersysteem stopt niet bij een kadastrale grens.

Geef de grond terug aan zichzelf

De Akte van Doorhaling maakt die nieuwe relatie met de grond tastbaar. Je kunt symbolisch je tuin, perceel of één vierkante meter grond uit het Kadaster ‘snijden’. Daarmee geef je de grond terug aan zichzelf en verander je van eigenaar in hoeder.

Voor Heijmans raakt deze nieuwe relatie direct aan de ontwikkeling van woningen, wijken en infrastructuur. Bodem en water zijn niet iets om achteraf technisch op te lossen. Ze moeten vanaf het begin mee bepalen wat op een plek mogelijk en wenselijk is.

Tijdens Dutch Design Week groeit de Declaration of Dependence met iedereen die zich aansluit. Geen kant-en-klare oplossing, maar een uitnodiging om onze relatie met de grond opnieuw te bekijken. Wat verandert er als we onze afhankelijkheid van bodem en water echt erkennen?